Çarşıda Yaprak Dökümü
Son zamanlarda çarşımızdan geçen herkes aynı duyguyu hissediyor:
Eksilen bir şeyler var…
Sadece dükkânlar kapanmıyor, hatıralar da kapanıyor.
İlçemiz esnaflarından önce ayakkabıcı Şerif Aykanat’ı kaybettik.
Ardından onun amcası, yılların ayakkabıcısı Ahmet Aykanat’ı uğurladık.
Sonra çerezci Doğan Aydın’ı, genç yaşta bir trafik kazasında toprağa verdik.
Yetmedi…
Çocukluğumuzun “Kemalettin Amcası” gitti. Bisiklet tamircisi Kemalettin Çivi artık yok.
Ardından kuyumcu Abdullah Çakır…
Sonra ilçemizde uzun yıllar müteahhitlik yapan Ferdun Tavşan…
Ve son olarak…
Cuma Mahallesi Muhtarı Berber Mustafa Matur ile ayakkabıcı Şerif Ali Aykanat…
Bu sadece bir vefat listesi değil.
Bu, bir çarşının hafızasının silinmesidir.
Bu, bir ilçenin belleğinin eksilmesidir.
Onlar sadece esnaf değildi…
Birinin bisikletini tamir ederdi,
Birinin ayağına ayakkabı bulurdu,
Birinin borcunu deftere yazardı,
Birinin derdini dinlerdi.
Bugün çarşıdan geçerken vitrinlere değil, boş kalan yerlere bakıyoruz.
Çünkü artık o dükkânlarda sadece kepenkler değil, sessizlik var.
Hayat böyle işte…
Biz hâlâ aynı sokaklardan yürüyoruz ama artık aynı insanlara rastlamıyoruz.
Allah hepsine rahmet eylesin.
Geride kalan ailelerine sabır, ilçemize başsağlığı diliyorum.
Ve şunu unutmayalım:
Bir esnaf öldüğünde sadece bir insan değil, bir dönem kapanır.

YORUMLAR